Maximiliaan De Clerck
Maximiliaan Maria De Clerck ziet het levenslicht op 20 juli 1923 in het Kempense Arendonk als zoon van Corneel Frans De Clerck en Martha Wouters.
Te midden van de oorlog leert hij zijn toekomstige vrouw kennen die aan het loket van de ravitailleringsdienst bij hem rantsoeneringszegels komt ophalen. Het is liefde op het eerste gezicht en op 2 mei 1944 treden Maximiliaan en Margaretha in het huwelijk.
In december 1941, wanneer hij amper 18 jaar oud is, sluit hij zich aan bij de verzetsbeweging de Nationale Koninklijke Beweging, afgekort als de NKB.
Hij gaat aan de slag als tijdelijk ambtenaar op de dienst Bevoorrading (Ravitaillering) in zijn geboortedorp Arendonk. Deze aanstelling biedt hem de perfecte dekmantel en de nodige middelen om de bezetter van binnenuit te saboteren.
Van links naar rechts: Jos Van den Poel, Leon van Reusel, Jan Otten, Leon Peeters, Frans Segers en Maximiliaan De Clerck
Vanachter zijn loket voert Maximiliaan een stille, gevaarlijke strijd. Hij begint op systematische wijze identiteitspassen te vervalsen en officiële documenten achterover te drukken. Zo vervalst hij ook 2 identiteitspassen voor gecrashte geallieerde piloten.
Wanneer hij zelf wordt opgeroepen voor de verplichte tewerkstelling, de Arbeitseinsatz in Duitsland, weigert hij resoluut.
Maximiliaan en zijn vrouw verblijven bij zijn ouders wanneer op 23 mei 1944 de Duitse Sicherheitspolizei binnenvallen in de woning op Vrijheid in Arendonk. De arrestatie ging zo snel dat Maximiliaan geen tijd had om zijn schoenen aan te doen.
Maximiliaan en zijn vader worden onmiddellijk overgebracht naar de gevangenis in Antwerpen en op 18 juni 1944 worden zij op transport gezet richting Duitsland en de dag nadien komen zij aan in het concentratiekamp Buchenwald. Tezamen met de andere Arendonkse gearresteerden, Frans Segers en Petrus Otten worden zij in Block 51 gevangengezet en krijgt Maximiliaan het gevangenennummer 60046.
De transportlijst naar Buchenwald: Block 51. Maximiliaan De Clerck staat als nr. 46 geregistreerd. Ook andere Arendonkse gearresteerden van 23 mei staan hierop vermeld.
De medische keuring bij aankomst schetst een schrikbarend beeld van de impact van zijn detentie: hij weegt op dat moment nog amper 59 kilogram bij een lengte van 1,70 meter.
De volgende dag al, op 20 juni 1944, volgt een onmiddellijke overplaatsing naar het beruchte hoofdkamp Mittelbau Dora.
De officiële Häftlings-Personal-Karte (gevangenenpersoneelskaart) van Maximiliaan De Clerck, opgesteld bij zijn aankomst in concentratiekamp Buchenwald.
Eind juni 1944 wordt hij, samen met zijn vader Frans De Clerck en Frans Segers ingezet in het loodzware subkamp Sangerhausen block 4. Hier moet hij onder de meest vreselijke omstandigheden werken in de ondergrondse V-wapenindustrie.
Op 28 februari 1945 wordt hij overgebracht naar het beruchte subkamp Ellrich. De combinatie van extreme ontberingen, honger en uitputting wordt hem uiteindelijk fataal. Op 30 maart 1945 bezwijkt Maximiliaan De Clerck in kamp Ellrich.
Barak subkamp Ellrich-Juliushütte - februari 1945
Op 29 september 1945 bevestigt het Belgische Rode Kruis officieel het overlijden van Maximiliaan aan de burgemeester van Arendonk. De ultieme erkenning volgt op 2 januari 1951, wanneer de Aanvaardingscommissie in Antwerpen Maximiliaan postuum de hoogste nationale status van politieke gevangene toekent.
In 2026 werd Maximiliaan De Clerck geëerd met een struikelsteen die gelegen is voor de woning op het adres waar hij laatst verbleef: Vrijheid 19, Arendonk.
